Jadi Peperzak speelt gitaar alsof hij niet hoeft te bewijzen hoe snel hij is, en het toch soms doet. Amity, zijn debuut, opent geduldig, tot Nicolò Ricci op tenor dwars door de nette akkoorden scheurt, speels, een beetje stout, op Song For My Couch. Peperzak houdt de band vast; de titels zijn licht, hij schrijft vanuit gevoel en laat de luisteraar de rest invullen. Een debuut van iemand die twee jaar met dezelfde mensen speelde tot ze elkaar kenden.
Het geld van de Conservatorium Talent Award ging niet naar een nieuwe versterker. Het ging naar Studio De Smederij in Zeist. In mei stonden ze in LantarenVenster, vinyl op tafel, de zaal vol. De plaat staat op Spotify.