Vrijdag 4 september komt Linda Sikhakhane bij Blue Note terug met een plaat die zijn eigen naam draagt. Hij noemt hem LINDA. Het is zijn vijfde album, geproduceerd door Nduduzo Makhathini, opgenomen met musici uit zijn eigen kring.
Hij is geboren in Umlazi, bij Durban, en voert zijn lijn terug naar KwaNongoma. Blue Note noemt dat de plek van de ziener of de moeder van het lied. Op LINDA is de naam het vertrek: hij gebruikt hem om te zoeken wat hem bindt, spiritueel en in de familie, en de antwoorden zoekt hij met anderen.
Days Begin To Sing ging in juli al vooruit, met Omagugu. Haar stem komt binnen voordat de tenor het overneemt. Die single staat op Apple Music. Vrijdag volgt de rest. Cameron Campbell speelt piano, Conway Campbell bas, Kabelo Mokhatla drums. Makhathini produceert, en schrijft op Izibusiso. Hij speelt dit keer niet zelf de piano. De stoel gaat naar een band die dichter bij huis klinkt dan het New Yorkse kwartet van iLadi, twee jaar geleden, toen Makhathini nog naast hem speelde met Zwelakhe-Duma Bell le Pere en Kweku Sumbry.
Op Uzalo speelt zijn jongere broer Thabo trompet. Hij levert ook de compositie. Blue Note noemt het een stuk over wat er van generatie op generatie overgaat. Op Ilanga is Zuluboy te horen, een rapper die het licht zoekt dat mensen onder de zon nog kunnen volgen. Ovuyonke zingt op Izibusiso. Phila Dlozi zingt op Abalimi. Daartussen houdt de saxofoon het gesprek alleen, tot Izwi aan het slot. Er staan negen stukken op.
Sikhakhane begon op de saxofoon bij het Siyakhula Music Centre, bij Brian Thusi. Hij haalde zijn diploma jazz aan de University of KwaZulu-Natal. In 2016 won hij de SAMRO Overseas Scholarship en ging naar The New School in New York, naar Billy Harper. Two Sides, One Mirror kwam in 2017, nog terwijl hij studeerde. An Open Dialogue nam hij op als eindexamenconcert. Isambulo, in 2022 bij Ropeadope, was de plaat waarmee de internationale pers hem leerde kennen, en het jaar van de Standard Bank Young Jazz Artist. iLadi, juli 2024, was zijn eerste album bij Blue Note en Universal Music Africa. Hij noemde het een wijsheidsritueel. Coltrane was erin, Winston Mankunku Ngozi ook.
LINDA laat die lijn doorlopen. Blue Note schrijft dat er hiphop, mzansi neo-soul en amapiano in de stukken zitten, als buurtgeluid in een taal die hij al kende. Op de plaat is het eenvoudiger te horen: een broer, een zangeres uit dezelfde kring, een rapper die het zonlicht bij de naam noemt, en een producer die hem al kende toen hij in 2014 op Mother Tongue meespeelde, Makhathini’s vroege plaat, lang voor Blue Note.
De cd staat klaar in de winkel van Blue Note. Vrijdag is LINDA te streamen. Een Nederlandse concertavond heeft hij deze maand niet. Wie hem wil horen, hoort hem eerst thuis.