In de Dominicuskerk in Amsterdam klonk vrijdag 4 september één saxofoon en negen vrouwenstemmen, zonder versterking. Kika Sprangers opende er HERA. Zondag 13 september speelt ze om vier uur ’s middags in de Sint-Janskerk in Maastricht; de tour reist tot begin oktober door Nederlandse kerken.
De Nijmeegse componist zet haar saxofoon al jaren naast zang: met Anna Serierse in haar kwintet, met vier zangeressen in het Large Ensemble, vorig jaar in opdracht van North Sea Jazz voor het Nederlands Kamerkoor, in The Way Wild Rivers Flow. Ze studeerde in 2016 af aan het Conservatorium van Utrecht, met een 9 met onderscheiding; de Edison Jazz Nationaal voor (In)finity lag in datzelfde spoor, een jaar na de Willem Breuker Prijs.
HERA is koor en saxofoon, meer niet — nieuwe muziek, akoestisch, alleen geluid, publiek en de ruimte. Negen vrouwenstemmen en haar saxofoon ertussen moeten samen één klank worden.
Waarom juist negen zangeressen, en waarom kerken? In Het Parool zei ze eind augustus dat ze het project met negen stemmen wilde vormgeven, omdat ze op saxofoon een toets kan indrukken terwijl er bij zang niets tussen zit: „Dat is de meest pure vorm van expressie. En een koor kan zo overweldigend zijn, het kan je helemaal overnemen.” Kerken koos ze om de sfeer en de akoestiek. Over het Rumpts Kerkje, waar ze een dag later speelde, zei ze: „Het Rumpts Kerkje heeft een van de mooiste akoestieken die ik ken.” Die avond was al uitverkocht.
HERA volgt op Dochter, de muziektheatervoorstelling voor saxofoon en vrouwenkoor die in 2021 bij de Nationale Jeugdorkesten Nederland begon. Daar hoorden tekst, regie en licht bij; nu blijft alleen de klank, gebracht met PAKS, de stichting rond haar werk.
De Amsterdamse avond liep van 20.00 tot 21.30 uur; kaarten kostten 21,50 euro, studenten 15 euro, via Weeztix. Zondag 13 september is Maastricht om vier uur ’s middags in de Sint-Janskerk. Op 26 september volgt Utrecht in de Pieterskerk, via TivoliVredenburg. De tour sluit 3 oktober af in de Lutherse Kerk in Groningen.