Isaiah Collier zegt dat vreugde nu het politiekste is wat je kunt delen
Isaiah Collier zegt dat vreugde nu het politiekste is wat je kunt delen. Joy verscheen 31 juli op Brownswood.
Isaiah Collier zegt dat vreugde nu het politiekste is wat je kunt delen. Joy verscheen 31 juli op Brownswood.
Immanuel Wilkins nam de Village Vanguard mee naar huis, in drie delen. Practice, zegt hij: een oefening die nooit klaar is.
Terri Lyne Carrington gaf het klimaat, de identiteit en de afschaffing elk een song. Jazz als publieke zaak.
Yuri Honing maakt een Bowie-plaat die geen Bowie is: reworks, geen coveravond, met het Acoustic Quartet dat elkaar niet hoeft uit te leggen.
Bill Frisell werd vijfenzeventig en zette de droom van dertig jaar geleden op schijf, live in de zaal, daarna de studio.
Benjamin Herman liep met zijn trio door Tokio, en kwam terug met The Tokyo Sessions.
Harmen Fraanje speelt met stenen en takken, in een Franse kamer, en noemt de plaat The Songbird Sang.
Domi en JD Beck waren overal, toen nergens, en kwamen terug met WHO ASKED?
Joost Lijbaart maakte Love Letters met Amelie Spinks en River Adomeit. Geen virtuositeit voorop, wel songs over zorg en verlies.
Charles Lloyd maakte de Mumbai-sessie af, nu Zakir Hussain er niet meer is: de plaat die ze later zouden afmaken.